It’s the most wonderfull time of the year…

Ieder jaar is het er weer, die heerlijke kerst tijd. De eerste kerstliedjes blèren hier al halverwege oktober uit de boxen. En in november wordt de boel versierd. Als ik ergens van hou is het kerst, en dan ook de heerlijke werkdrukte die erbij komt kijken.

Ieder jaar is er stilte voor de storm. 1 a 2 weken dat er niets meer lijkt te gebeuren tot het nieuwe jaar. Tot de telefoon ineens aan de lopende band blijft ringen. De ene na de andere opdracht komt binnen en allemaal hebben ze de zelfde deadline: voor de kerst. De ene wil een kerstfilmpje en de andere wil een nog gauw een eindejaar presentatie. Yes nu gaat het harde werken pas echt beginnen. Een soort eindsprint van het jaar.

Dit zijn echt mijn favoriete weken van het jaar, van liedjes tot lampjes en van stilte tot sprint. En volgend jaar hopelijk gewoon weer hetzelfde liedje.

Ik? Een ontdekker?

Je kan veel van me zeggen. Ik ben creatief,  nieuwsgierig, luister & vertel graag verhalen. Ik neem vaak veel te veel hooi op mijn vork, verlang soms van een ander hetzelfde als van mezelf. Ik heb een eindeloze energie en moet gedwongen worden om te ontspannen. Ik kan binnen een seconde omschakelen van heel blij, naar ontzettend boos. Maar gelukkig schakel ik ook weer binnen een seconde terug. Ik ben een denker en doener.

Maar één ding ben ik absoluut niet: een ontdekker.

Nee ik hou van veiligheid. Ik reis niet naar verre landen, probeer niet graag gekke exotische gerechten. Laat anderen graag de wereld onveilig maken en luister naar de verhalen of geniet van de foto’s. Maar vandaag heb ik dan toch maar eens iets ontdekt… (ps ik ben ook niet echt een chocolade eter)

Tony Chocolonely

Dus ik had een doos met van die rainbow chocolaatjes gekocht voor op kantoor. Super leuk voor wanneer er klanten komen, om bij de koffie te geven (samen met een biscuitje natuurlijk!). Maar nu viel me al de hele week op dat er een vreemde snuiter tussen de chocolaatjes zat: White raspberry popping. Deze keer nam de nieuwsgierigheid dan toch de overhand (na een volle week afvragen wat popping betekend).

Knetterend…

Dus ik kan nu met genoegen vertellen dat het chocolaatje in de roze verpakking echt een aanrader is! De witte chocolade is namelijk niet alleen gevuld met kleine gedroogde stukjes framboos. Maar knettert ook zo lekker weg op je tong… popping dus. Kan ik toch zeggen dat ik weer eens iets geprobeerd heb! haha.

Helaas werd ik door de goede ervaring ietwat overmoedig en proefde ik ook dark milk pretzel. En hierna is de ontdekkingstocht gauw gestaakt. Nope poging 2 was geen succes voor mij. Maarja één goeie ontdekking per dag is misschien ook wel meer dan genoeg.

 

Groetjes Aaf